Niet financiële vergoedingen

Liever werken als vrijwilliger 

Niet alle ervaringsdeskundigen kunnen of willen betaald worden. 

Uitkering en armoedeval

Veel ervaringsdeskundigen hebben een uitkering. Ze mogen geen geld bijverdienen of kunnen het effect van inkomsten op toeslagen, belasting en uitkeringen niet overzien. Bij arbeidsongeschiktheid lopen mensen het risico hun uitkering te verliezen en niet meer terug te kunnen. 

Idealisme 

Ervaringsdeskundigen zijn meestal gemotiveerd om hun verhaal uit te dragen. Ze vinden het belangrijk dat hun boodschap gehoord wordt. Zodra iemand zegt ‘dat kunnen we niet betalen’ staan ze al klaar om dan toch maar het gevraagde werk te doen. 

Uit gewoonte

“zo doen wij dat nu eenmaal”. We zijn gewend dat ervaringsdeskundigen zich als vrijwilliger inzetten. Het duurt lang voor dat doorbroken is. 

Wel beloning, geen betaling 

Ervaringsdeskundigen krijgen soms betaald voor hun werk, maar de vergoedingen worden ook wel in een andere vorm uitgekeerd. Zeker voor mensen in een uitkeringssituatie kan het beter zijn om een vergoeding te krijgen in de vorm van scholing of door bijvoorbeeld een computer uit te lenen. 

Directe en indirecte vergoedingen

De betaling voor de inzet van ervaringsdeskundigen, is niet altijd bedoeld voor de ervaringsdeskundige zelf. De meeste ervaringsdeskundigen werken via patiëntenorganisaties. Daar krijgen zij begeleiding en training. Deze organisaties zorgen ook dat andere leden inbreng kunnen leveren, zodat de ervaringsdeskundigen namens een hele patiëntengroep kan spreken. Meestal is de afspraak dat de patiëntenorganisatie de vergoeding voor de inzet van de ervaringsdeskundigen ontvangt. Dit is de directe vergoeding, omdat de opdrachtgever het bedrag direct aan de patiëntenorganisatie betaalt. De ervaringsdeskundige zelf krijgt een indirecte vergoeding, bijvoorbeeld in de vorm van scholing en begeleiding.