Week 4 De tijd van een boekenbon is voorbij. Met het project ‘waardering ervaringsdeskundigen’ leggen we de verschillen tussen ervaringsdeskundigen vast en beschrijven we het werk dat ze doen, waarna we kunnen bepalen wat de toegevoegde waarde is.

9 juli 2021, Trudy Jansen

Terug naar de kern

Het tijdpad is krap. Soms heb ik het idee dat we beter een jaar de tijd hadden kunnen nemen om alles over ervaringsdeskundigen onder een vergrootglas te leggen. Toch zou ook dat niet genoeg zijn, er valt zoveel over te zeggen. Het lukt wel steeds beter om hier een eenvoudige uitleg bij te vinden. Dat moet een stevige basis gaan vormen voor de uiteindelijke beschrijvingen.

Door een model van de werkelijkheid te maken, ontstaat langzaam maar zeker meer grip op die werkelijkheid. Het is een worsteling, maar nu het er eenmaal staat lijkt het heel simpel. Ik heb het idee dat dit gaat helpen bij het indelen. Vol trots presenteer ik deze week het competentiemodel.

Competentiemodel

Het competentiemodel beschrijft de wisselwerking tussen ervaringen, ervaringskennis en theorie.

Voor elke soort werk zijn andere competenties nodig. Officieel bestaan die uit een combinatie van kennis en vaardigheden. Ervaringskennis is de toevoeging die die twee kan verbinden.

Van binnen naar buiten: de leefwereld als startpunt

Alle ervaringen zorgen voor ervaringsdeskundigheid, waarvan sommige nuttig zijn om te gebruiken in werk of vrijwilligerswerk. Daarna komt er steeds meer kennis en vaardigheden bij. Ervaringskennis over eigen ervaringen, over de mensen met wie je werkt, over mensen die je op TV ziet. Gaandeweg leer je ook theorie. Bovendien heb je de juiste vaardigheden nodig voor de functie of rol waar je je ervaringsdeskundigheid inzet. De route op deze manier doorlopen, waarborgt aansluiting bij de praktijk / leefwereld.


Van buiten naar binnen: opleiding als startpunt

Een opleiding start met theoretische kennis en de vaardigheden die passen bij het vak, waarna er steeds meer kennis over ervaringen van anderen bijkomt en het steeds meer ‘eigen’ wordt gemaakt. De competenties gaan uit van de systeemwereld en worden bij het doorlopen van dit schema steeds praktischer en persoonlijker.

Ik heb het model uitgewerkt voor de borrel van de Coalitie voor Inclusie. Daar gaan we praten over de samenwerking tussen gemeenten en ervaringsdeskundigen. Volgens mij is de kunst dat ambtenaren en ervaringsdeskundigen binnen dit model op dezelfde laag komen. Alleen dan kan je goed bij elkaar aansluiten. Toch?

Brainstormen met mezelf

Met dit model probeer ik informatie bij elkaar te brengen. Veel gesprekken momenteel, met regelmatig nieuwe inzichten. Soms een woord, soms een beschrijving, soms een indeling. Sommige inzichten zijn rijp voor publicatie, andere nog niet. Maar alles is rijp voor gesprek en discussie. Daarom inzicht in wat er in mijn hoofd aan het pruttelen is. Klik op de foto en ontcijfer het handschrift.

Effect op het dagelijks leven

Het nadeel van al dat denkwerk is dat m’n dagelijks leven één grote chaos is. Alsof m’n hersenen geen ruimte meer hebben om aandacht te besteden aan alles wat ik hoor te doen. Ik vergeet afspraken, zak af en toe weg, ontdek dan dat ik gewoon m’n medicatie vergeten ben in te nemen of om 16 uur ’s middags nog niet ontbeten heb. Maar er is ook een andere kant. M’n psychologe zal trots op me zijn. Na 15 weken ‘zelfbeeldgroep’ heb ik geleerd om mezelf complimentjes te geven. Bij een glas wijn op een terras, hoorde ik mezelf ineens zeggen dat ik slimme dingen had bedacht. En ik meende het ook nog.

Tips, commentaar, nieuwe inzichten?

We horen ze graag. Je kan hieronder een reactie plaatsen (openbaar) of deze mailen.
Tip: Op LinkedIN is de discussie meestal uitgebreider dan hieronder.